![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Penicillin-G_3D.png/640px-Penicillin-G_3D.png&w=640&q=50)
Пэніцылін
група антыбіётыкаў / From Wikipedia, the free encyclopedia
Бэнзыльпэніцылін (пэніцылін G (PCN G) або проста пэніцылін (PCN)) — бэнзылевы этэр 6-амінапэніцылянавай кісьлі. Антыбіётык, які атрымліваецца зь цьвільнага грыбу роду пэніцыліюму. У працэсе жыцьцядзейнасьці гэтых грыбоў сынтэзуюцца розныя віды пэніцыліну: адзін з найбольш актыўных у фармакалягічным пляне бэнзыльпэніцылін і іншыя віды пэніцыліну, якія адрозьніваюцца ад першага тым, што замест бэнзыльнай групы ўтрымліваюць іншыя радыкалы.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Penicillin-G_3D.png/640px-Penicillin-G_3D.png)
Як і іншыя β-ляктамы, пэніцылін ня толькі перашкаджае размнажэньню вузаў пракарыётаў, у тым ліку і цыянабактэрыяў, але таксама перашкаджае дзяленьню хляраплястаў імхоў. Але не аказвае ўплыву на дзяленьне плястыдаў найвышэйшых судзінкавых расьлінаў[1].
Пэніцылін зьяўляецца гістарычна важным прэпаратам, бо быў першым з такіх, які эфэктыўна выкарыстоўвалі ў барацьбе супраць шматлікіх раней сур’ёзных захворваньняў, як то пранцы і інфэкцыяў, выкліканых стафілакокамі і стрэптакокамі.