llingua que se fala nel Xapón From Wikipedia, the free encyclopedia
El xaponés ye un idioma emplegáu principalmente en Xapón. El so nome en xaponés ye nihongo (日本語).
Esti artículu o seición necesita referencies qu'apaezan nuna publicación acreitada, como revistes especializaes, monografíes, prensa diaria o páxines d'Internet fiables. |
日本語 | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Faláu en | |||||||||||
Faláu en | Xapón, Estaos Xuníos, Taiwán, Corea del Norte, Corea del Sur, Filipines, Perú y Australia | ||||||||||
Númberu de falantes | |||||||||||
| |||||||||||
Datos | |||||||||||
Familia | llingües xapóniques | ||||||||||
Estáu de vulnerabilidá | 1 seguru | ||||||||||
Sistema d'escritura | Kanji, kana, katakana y hiragana | ||||||||||
Reguláu por |
Kokugo Shingikai (en) ![]() ![]() | ||||||||||
Códigos | |||||||||||
ISO 639-1 | ja | ||||||||||
ISO 639-2 | jpn | ||||||||||
ISO 639-3 | jpn | ||||||||||
![]() | |||||||||||
![]() |
Hai distintes teoríes:
La documentación más antigua en xaponés son unes inscripciones realizaes en carauteres chinos del sieglu V.
En Xapón 130 millones de falantes, nes islles Ḥawai más de 250.000 (el 30% de la población), en California (EE.XX.) unes 300.000 y en Brasil 150.000.
Tien una bayura de variantes, la de Kanto (Tokiu y alredores) ye consideráu l'idioma oficial.
L'idioma d'Okinawa, (ryukyuyense), ye incomprensible pa los xaponeses polo que nun se considera un dialeutu.
Tien poques vocales y consonantes, y la mayor parte de les sílabes son abiertes. La r y la l nun se distinguen la una de la otra. L'acentu ye musical y tien tres tonos diferentes (baxu, mediu y altu).
El sistema fonolóxicu ye cenciellu. Cinco vocales, qu'escrites en carauteres romanos son: a, i, u, e, o. Pronúnciense de forma asemeyada al asturianu. Tien 19 consonantes que se correspuenden con: k, s, sh, t, ch, ts, h, f, m, n, y, r, w, g, z, j, d, b, p y n tamién nomada mora.
La escritura xaponesa ta basada en dos sistemes d'ortografía, compuestos polos ideogramas chinos, o kanji, introducíos en Xapón alredor del sieglu IV, estos úsense como ideogrames y fonogrames.
El segundu sistema ye'l kana, desendolcáu unos 500 años dempués del kanji, pertenecen al kana dos formes d'escritura: los silabarios katakana y el hiragana.
El katakana úsase pa escribir nomes de persones y llugares foriatos de forma fonética, asina como pa escribir onomatopeyes. El hiragana pa pallabres d'orixe xaponés.
Tamién fai usu del alfabetu llatín nomáu romaji, utilizáu pa escribir nomes de marques y compañíes ya sigles conocíes internacionalmente como CD. Esisten distintos sistemes de romanización, de los que'l más conocíu ye'l sistema Hepburn, magar que'l Kunrei-shiki ye l'oficial en Xapón.
Orixinalmente esiste un escasu númberu de sílabes posibles, pero nos caberos años, pola creciente influyencia de los idiomes estranxeros (y sobre too del inglés) anexáronse dellos soníos que solo puen ser escritos en katakana (ti, tu, di, du, tse, che, etc.)
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Llingua aglutinante que combina diversos elementos llingüísticos en pallabres simples. Caún d'estos elementos tien una significación fixa y apta pa esistir separtadamente.
Nun tien pronomes, y los verbos son impersonales. Nun tien artículos nin xéneru, y el casu ta indicáu por sufixos.