From Wikipedia, the free encyclopedia
افلاطونيه جديده (انجليزى: Neoplatonism; فرنساوى: Néoplatonisme)، اخر مذهب فى الفلسفه اليونانيه. ظهر فى القرن التالت لغاية الساتت. اتأثر بتعليم افلاطون بس مزجها بعناصر من اريسطو و الرواقيين، و كمان مع عناصر شرقيه و مسيحيه . من اشهر فلاسفة الافلاطونيه الجديده افلوطين، و امونيوس ساكاس، و فورفوريوس، و هيباتيا. اهم نظرياتها ان فيه ”الخير الكامل“ اللى بتفيض منه كل الموجودات فى تدرج من فوق لتحت و ده بيسموه الفيض. و ان هدف النفس الوحده مع الخير الكامل .
| ||||
---|---|---|---|---|
التأسيس | 245 | |||
تعديل ![]() |