From Wikipedia, the free encyclopedia
D Loichanger Diefahehle ischd de oizeg Schachdhehle in Deidschland wo au a Schauhehle ischd. Si ligt südlech vo Loichanga ond goht uff Beddo- ond Eisedrebba 55 m na.
Der Nama ischd a bissle kurios; heid däd ma zo so ara Hehle Schachdhehle saga, aber dui Hehle ischd 1892 enddeggd wära ond war oina von de älleraischde sodegge Hehla wo ma domols kennd hot, ond weils hald duif na ganga isch hod ma duifa Hehle oder Diefahehle gsaid.
Om d Hehle rom geits em Wald en Haufa Lecher, des ischd der Reschd von Gruaba mo dr Loichanger Sandgräbr Johann Georg Mack, dr „Sandmack“, graba hod. Do hanna hods nemlich Dolomid, des isch a schbeziella Sord Kalk, und dui zerfelld zo Sand. Den Sand hod ma fir Schbeiss ond zom Budsa als Scheiermiddel brauchd. On wie der so graba hod, hodder en Schbald gfonda wos end Hehle nei ganga ischd. Noch ra alda Gschichd hot er en Sandhaufa gmachd ond wo r am andra Morga mid ama Schubkarra komma ischd war dr Sand im Schbald vrschwonda. Ond weil der Enddeggerschbald so saggrisch eng war hod blos sei Jonger, dr Ulrich nei bassd. Der war do grad vierzehna ond a zemlichs Häschbale.
Leid sand so guad, dand a gscheids Häs a wennr end Hehle ganged. Guade Schuah ond en warmer Kiddl isch s mendeschd! Wer will ka au sei oigana Daschalamb midbrenga.
S Hehlamuseom geids scho seid de sächzger Johr, des hot dr Frank Helmut wo domols Forschungsgrubbaleider war sich ausdengd. Aber wo dr Hehlavärei om 2000 rom s Hehlaraschdhaus nui bauad hod, hend se glei s Museom as da ganza nui gmachd. Wia vorhär koschd des Museom koin Eidridd, do ka ma also au nei wenn ma ed end Hehle gohd.
Des Museom konzendrierd sich uf ällas was mid de Hehla zom doa hod, wie endschdanded Hehla, was fend ma en de Hehla an Drobfschdoi, an Knocha, ond von de Hehlamenscha. Vill hod mid dr Alb zom doa, aber s Museum isch allgemein ibr Hehla. Em Kallr geid no a Abdeilong wos blos iber d Loichanger Hehle gohd.